بشکه باروتم...

سلام

روزای بدیِ... آستانه تحملم به شدت اومده پایین و مثل یه 1 باروت شدم...

یه جرقه کوچیک کافیه تا منفجر بشم...

چقدر راحت هرچی از دهنشون در میاد می گن و چقدر باید مواظب باشم تا مثل اونا نشم و هر حرفی رو نزنم...

باشه، بالاخره تموم می شه یا تمومش می کنم...

کسی که ضرر می کنه من نیستم، شمایید...

پی نوشت 1: می گن گاهی اوقات بدترین تنبیه برای کسی که قدرت رو نمی دونه اینه که خودت رو ازش بگیری...

پی نوشت 2: باشه، بذار ببینیم توی اینده چی میشه، کی به کجا می رسه...

پی نوشت 3: خدایا، خودت اونی که خوبه بده...

برچسبـهـ ـا : درد و دل, رفیق