راز پاییز...

پایــیز دوباره می رســــــــــد باز

باد از سر شاخه می زنــد سـاز

پوشانــده دوباره جامـــه ای زرد

بر جـــان زمیـــن و مـی شود ناز

می افتد و می خورد زمین بـرگ

از شــوق یکی دو لحظه پــــرواز

بلبـل که نداشـــــت تاب دیـــدن

کوچیــــــد و نخوانــــد، دیـگر آواز

او رفــت و انار خون به دل شـــد

بیــــــن خودمــان بمانـــد این راز

بـــــاران زده تا بخوانـــد این بــار

یک نغــــــــمه به جـای آن پریناز

پی نوشت 1: وزن این شعر مفعولُ مفاعلن فعولن است.

پی نوشت 2: 1تون قشنگ باشه...